Powody

Na odcinku takim to a takim
Miał miejsce wypadek śmiertelny z udziałem człowieka
Zwykłe skurwysyństwo z jego strony
Nie mógł w niedzielę?
A nie jak ludzie z pracy

Zrobił się szum to przez księżyc mówili
Ale jaki tam z niego lunatyk pijak i tyle
Podstawówka ledwo co długi

Chwila zawahania
Może by jednak „NIE”
Już po wszystkim
Dobrze sobie poradził

Trzy setki zdeptanych planów na wieczór
Całe szczęście wagony klimatyzowane i woda
Gdzie oni teraz znajdą trzeźwego prokuratora?

Na tablicy informacyjnej: „opóźniony sto osiemdziesiąt minut”
Od góry do dołu
Wszędzie jest poezja

Zgromadzili się nad nim
W szczerym polu

Skompletują rano

Cisza

Kamień
Wyścigówka na pedały
Wszyscy chłopcy z ulicy
I jedna dziewczyna
Nie kibicuje. Wygrywa

Kamień
Wyścigówka na pedały
Wszyscy chłopcy z ulicy
Gdzie dziewczyna?
Pół wieku temu
Zdyskwalifikował ją wstyd chłopców

Przy tym kamieniu
Odrzuciła jego wyznanie
Zmył się jak niepyszny
Nie spróbował więcej
Jego strata

Ale usta miał ładne
I włosy w kolorze
Kamienia

Kto wie czy nie bardziej

Poeta nie tylko powołuje na świat
Poeta o wiele częściej jedynie nosi się z zamiarem
Obraca ten zamiar w sobie, rozważa jak by to było
A potem w jednej chwili niszczy całe światy
Ma za sobą setki poronień

I w tym względzie zazdroszczę bezpłodnym
Są tacy spokojni tacy nieświadomi dramatu
Śmierć nie dopada ich tak często jak poetów
Głosy nie wloką po torowiskach
Mosty nie skaczą do gardeł
A skoro bardziej są monterami, śmieciarzami, górnikami
To czy mniej są ludźmi?

Tymczasem kot gryzie a świeca nie chce się palić
Odczuwają to na swój własny sposób

Samobójczyni

Dryfuję ponad skórą gąbczastego mszaru
Z czarnoziemem snu w płucach
Zgłuszona
Z powietrzem uwięzionym między

Strumień ciągliwy jak miód płynący z plastra
Prężą się w nim cięciwy chłodnych buków
I myśli czyste co przeszły przez
Cerkiew

Aby zdjąć klątwę
Do siódmego pokolenia