O ekspresowych poglądach

Nie wiadomo, czym są poglądy tudzież przekonania. To chyba coś w rodzaju zapożyczeń o eklektycznej strukturze, kopii, które traktujemy jako oryginał i podpisujemy własną krwią lub elektronicznym podpisem — co na jedno teraz wychodzi. Zresztą, przekonania to nie twierdzenia matematyczne, nie muszą być prawdziwe. Prawdziwe w sensie treści i autorstwa. Współcześnie obligatoryjnym jest mieć poglądy na każdy temat. W rankingu poglądów i przekonań królują te dotyczące polityki. To nieistotne, iż większość obywateli nie odróżnia prawicy od lewicy i demokracji od tyranii, ważne, że orężem są argumenty, które w każdej chwili, błyskawicznie, można skopiować z netu. Wystarczy jeden wysłuchany podczas podlewania kwiatów podcast, aby zdobyć jedyne, słuszne poglądy na politykę takiej czy innej partii. Oczywiście do następnego podlewania i podcastu. Zazwyczaj podlewający brnie dalej w podcasty swojego ulubionego prelegenta i mentora. Brnie z rosnącym zacietrzewieniem i krwiożerczością. Prawie nikt nie weryfikuje tego, co wysłuchał, nie wspominając o trącącej już o naukowość falsyfikacji. Poglądy są więc wypadkową losowości i emocjonalnego zaangażowania. Losowość wspomagana jest przez algorytmy, a afekty przez otoczenie. Właściwie poglądy i przekonania są nam podrzucane, można je znaleźć w skrzynkach pocztowych, pod wycieraczką, dostać w prezencie albo jako bonus do atrakcyjnych zakupów. Poglądy są też jak ubranie. Nago nie każdy dobrze wygląda, a przy pomocy szerokich spodni można skryć krzywiznę nóg itd. Zdumiewającym jest fakt, iż ludzie skaczą sobie do gardeł z powodu przekonań, ba, oddają życie za nie.

Oddać życie za krzywe nogi? Nie wiem, w jakich kategoriach to rozpatrywać i jak to nazwać. Głupota?

Są też poglądy uniwersalne, odnoszące się do wielkich spraw i idei. Za niepodległość i rodzinę można oddać życie — to nawet szlachetne. No, ale są to przekonania przez duże P, a właściwie są to już wartości.

Cienka granica łączy jedne z drugimi. Wartości są ponadczasowe, a przekonania bywają sezonowe. Demagodzy często, jak w grze w trzy karty, podmieniają jedne na drugie. Ułatwiają zdobycie przekonań, łudząc wielkimi ideami i wartościami. Zresztą poczytajcie Cialdiniego chociażby.

Kolejna sprawa to werbalność poglądów. Łatwiej je opisać przy pomocy haseł niż zademonstrować. Nawet gdy ktoś drwi z poglądów, to też jest pogląd. Zastanawiałem się, czy nie zatytułować felietonu np. 7 mitów o poglądach?

Co jest kontrapunktem dla przekonań i poglądów? Ich brak? Cisza? Namysł? A może natura nie znosi próżni? Życie trzeba czymś wypełnić. Poglądy nadają się do tego idealnie.

Reasumując, wszystko jest poglądem czy przekonaniem, łącznie z twierdzeniami matematycznymi, z tą różnicą, że tych pierwszych udowadniać nie trzeba. Nawet nie można, bo powstrzymywałoby to lawinę pozostałych.

I to jest właśnie mój pogląd na tę sprawę.