SEBASTIAN SOKOŁOWSKI
elektronika
zwykła maszyna do pisania
jest dostatecznie dobrym
narzędziem do tworzenia
sensownych sprawozdań na temat
szkodliwości smartfonów i innej kretyńskiej
elektroniki dla rozwoju mowy u dzieci
dlatego mnisi wariaci i kronikarze
żyjący w odosobnieniu
nigdy nie będą narzekać
na brak pracy
szczyty i gwiazdy
gdyby udało się stworzyć
uniwersalną teorię wszystkiego
pozwalającą opisać
zasady funkcjonowania
znanych ludziom zjawisk
żadna genialna głowa
nie byłaby w stanie jej pojąć
gwiazdy są nieznanymi światami
punktami bezkresu dzięki którym
wszystko może zrodzić się
od początku
funkcje
już w dalekiej przeszłości
w zasadzie od zawsze
nazywano rzeczy po imieniu
kiedy zachodziła taka potrzeba
dziś już wiemy że spór przeważnie
toczy się o rację rzadko kiedy o prawdę
co jest naszym przekleństwem
i błogosławieństwem zarazem
albowiem nikt
kto umiłował mądrość
nie powie głośno
że ją
posiadł
to nic
podpisuj się własnym nazwiskiem
pod tym co wyszło spod twojej ręki
na co komu ten pieprzony ghostwriting
jest dobry dla małp tworzących najprostsze
struktury gramatyczne
w dodatku jedynie pod przymusem
bądź człowiekiem po to jest się
człowiekiem
aby opisywać świat własnymi słowami
podążaj zawsze nieznaną drogą
to jest właśnie wolna wola
naucz się żelaznej dyscypliny
śpij na twardej podłodze
obecny cykl już mija
ale to nic
bez ustanowień
dziwaczny rozkład cielesności był
niemałą częścią nadanej formy życia
tylko dzięki ripostom powstały
jasno określone granice wpływając
negatywnie na wzrost napięcia
powróciły niemiłe wspomnienia
o ulotności zdegenerowanej materii
odrobina teorii o całym kosmosie
w czasie rzeczywistym nie stanowiła
zagrożenia tak uważano zanim
nie nastało wszystko co nie pozwala
wierzyć w litość dwa przykłady:
pierwsza miłość i mała śmierć
konglomerat który uparcie tkwi
choć nie ma prawa istnieć
Sebastian Sokołowski (ur. w 1974 r. w Gdyni) — poeta. Mieszka w Krakowie. Publikował w polskiej i niemieckojęzycznej prasie literackiej, m.in. w: „Cegle”, „Czasie Literatury”, „eleWatorze”, „Helikopterze”, „Odrze” i „Stonerze Polskim”. Autor tomów: Atrapy Dajmoniona (2004), Strefy milczenia i nie (2014) i Końcowe odliczania (2018).
—
Laura Alszer: Pieprzyć Jokera czyli petarda w cukierkowym papierku, Erotyk wieczorny, Última vez, Niepamięć, Czarna koronka
aktualności o e-eleWatorze aktualny numer archiwum spotkania media autorzy e-eleWatora bibliografia
wydawca kontakt polityka prywatności copyright © 2023 – 2026 e-eleWator . all rights reserved
copyright © 2023 – 2026 e-eleWator
all rights reserved