ARTUR DANIEL LISKOWACKI
Z sieci w sieci. 33
„Karol i Marta Nawroccy dotarli do Nowego Jorku. Pierwsza dama dotrzymywała kroku mężowi w eleganckim płaszczu”.
Tak brzmi podpis pod zdjęciem. Ale sprawdziłem na zdjęciu. Podpis pod zdjęciem to fake! Bo w eleganckim płaszczu nie mąż paradował (miał na sobie garnitur jedynie), lecz żona. Chociaż płaszcz na niej musiał być chyba elegancki faktycznie, jeżeli takie jej sprawiał trudności w chodzeniu, że aż musiała mężowi „dotrzymywać kroku”.
*
„Lichocka i Marcinkiewicz spięli się z posłem KO”.
To będzie ich można teraz — tak razem spiętych — brać w pakiecie?
*
„Była modelka wchodzi do polityki. »Uwiódł mnie kręgosłup moralny Banasia«”.
Uwiedziona kręgosłupem? Tego jeszcze nie grali.
Pamiętając jednak, że o Banasiu mówiło się kiedyś „Pancerny Marian”, można się domyślać, że kręgosłup też Marian ma pancerny. A może i nie tylko kręgosłup.
*
„Mąż odszedł do innej kobiety. Zdecydowała jedna sprawa”.
Niech zgadnę… Wiek?
*
„Monika schudła i rzuciła męża”.
Schudła i rzuciła? Znaczy, zachowała krzepę. Bo łatwiej by jej było męża rzucić, gdyby miała odpowiednią masę.
Tak czy owak, nawet szczupłe panie mają sukcesy w sporcie. W takim rzucie młotem na przykład. A jeśli mąż nie był przesadnie inteligentny, byłaby to konkurencja w sam raz dla Moniki.
*
„Waldek wyszedł do Basi. Został do rana. Wpadł tylko naprawić jej spłuczkę”.
Gdyby nie zaimek („jej”), sądziłbym, że chodzi o spłuczkę w łazience.
Ale że chodziło, jak widać (i czytać) o „jej spłuczkę”, nie śmiem zgadywać, gdzie Basia tę spłuczkę ma.
*
„Dodaj do kawy lub wody. Włosy rosną jak na drożdżach”.
To nie lepiej po prostu zażyć drożdży?
*
„Przeszła ogromną metamorfozę. Niedawno wróciła do Polski”.
Wróciła? No to rzeczywiście ogromna metamorfoza.
*
„AI wymyka się ludziom. Eksperci boją się, że zaczną spiskować”.
Przepraszam, ale kto i czego się boi?
Eksperci się boją, że ludzie zaczną spiskować? Czy może boją się (eksperci) sami o siebie, że spiskować zaczną? Jeżeli się tego boją, to znaczy, że zaczną spiskować nieświadomie, albo — Boże uchowaj — wbrew swojej woli
No i przeciw komu spiskować wtedy będą? Jeśli przeciw AI, pół biedy, gorzej, jeżeli przeciw ludziom.
*
„Gigantyczny korek na A-2. Ludzie wychodzą z aut”.
Prawdziwy korek na autostradzie to jest wtedy, kiedy wychodzą z siebie.
*
„Rodzinna tragedia we wsi Lóboniec. Brat przejechał własnego brata”.
A jakby przejechał cudzego, to by tragedii nie było?
*
„Magda zgodziła się na operację intymną. Ginekolożka amputowała wargi”.
To jak się teraz Magda będzie uśmiechać?!
*
„Wystąpiła w stroju Ewy. »Policzek dla wszystkich kobiet«”.
A jakby wystąpiła w stroju Adama?
*
„Julia Wieniawa do proszących ją o uśmiech fotografów: »Mi się zawsze wydaje, że się uśmiecham«”.
A inne misie wydają się z tego śmiać.
*
„Blanka Lipińska o swoim liftingu: »Byłam rozjechanym kartoflem. A teraz jestem spoko«”.
Czyżby stała się ziemniaczkiem purée?
No bo chyba nie frytką?
*
„Michał Szpak bardzo chce mieć dziecko. »Taki instynkt macierzyński mi się włączył«”.
Pozostaje więc już tylko szukać taty. Oczywiście zdając się na instynkt.
Macierzyński.
Artur Daniel Liskowacki (ur. 1956 r. w Szczecinie) — prozaik, poeta, eseista, autor słuchowisk radiowych oraz książek dla dzieci. Publicysta i krytyk teatralny. Prezes zarządu Fundacji Literatury imienia Henryka Berezy. Mieszka w Szczecinie. Laureat I nagrody II Krajowego Festiwalu PR i TVP „Dwa teatry 2002”, Nagrody Artystycznej Miasta Szczecina (2002) oraz Nagrody 60-lecia PR Szczecin (2005) i Nagrody Fundacji Nelli i Teodora Turzańskich (2013). Jego książki nominowane były m.in. do: Nagrody Literackiej Nike, Europejskiej Nagrody Literackiej i Nagrody Literackiej Jantar. Wydał m.in. książki dla dzieci: Balbaryk i skrzydlate psy (1982), Balbaryk i Złota Piosenka (1985), Najbłękitniejsze oczy (1987), Śnieżynek (1997); tomy wierszy: Autoportret ze szminką (1985), Atlas ptaków polskich (1994), To wszystko (2006), Po sobie (2010), Elegijki (2013), Późne popołudnie (2017), Szkliwo (2021), Do żywego (2023, Nagroda Literacka „Jantar”); zbiory opowiadań: Dzikie koty (1986), Szepty miłosne (1996), Capcarap (2008, 2014), Skerco (2011), Spowiadania i wypowieści (2018), Hotel Polski (2020, Nagroda Literacka „Jantar”); eseje: Ulice Szczecina (1995, 2016), Cukiernica pani Kirsch (1998, 2021), Pożegnanie miasta (2002), Kronika powrotu (2012), Ulice Szczecina (ciąg bliższy) (2015), Brzuch Niny Conti (2019), Gryf i Melpomena (2025); powieści: Eine kleine (2000, 2009, 2021, I nagroda w kategorii prozy VI Konkursu Literackiego Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek), Mariasz (2007), Murzynek B. (2011), Zimno (2025).
aktualności o e-eleWatorze aktualny numer archiwum spotkania media autorzy e-eleWatora bibliografia
wydawca kontakt polityka prywatności copyright © 2023 – 2026 e-eleWator . all rights reserved
copyright © 2023 – 2026 e-eleWator
all rights reserved