***

pytania stają się
coraz bardziej palące
ciągle trzeba na coś odpowiadać,
a żadna odpowiedź nie daje satysfakcji

ci którzy znają odpowiedź odeszli razem z nią
została banda rzezimieszków z pustymi rękoma
nie ma kogo ograbić choć bardzo by się chciało
żaden diament nie pójdzie z człowiekiem na drugą stronę

i nie ma jak oddać tego co zabrane
pożyczone
skopiowane
podpatrzone
odwzorowane

dziedzice odwrócili się i odeszli w tłum
zostajesz z długiem wiecznym brakiem

nie możesz zostać kamieniem

***

ci którzy hodują małe dziewczynki
blisko lasu żubrów poziomek
nie dając im spróbować
czego sami nie zaznali

bądźcie przeklęci
zaklęci w cyfrę jeden
na zawsze jeden jedna zerowa
do potęgi do pierwiastka
do nacinania nadgarstków

liczenie bez końca

***

zaklęta w ciszę i bezruch
oczy szukają schronienia
gdzie będzie ktoś obok

dochodzi szósta rano nie śpię
za oknem szary całun nieba
ugrzęzłam w powietrzu

na niebie czarny ptak
jego ruch jest obcy
w kamiennym świecie

***

proszę przyjdź zabierz mnie

tajfunie
tsunami nieszczęście
przybądźcie klątwy plagi egipskie
apokalipso pukaj do drzwi
kończmy
kończmy prędzej
spuśćmy kurtynę
zasypmy grób
rozpalmy wielki ogień puśćmy płonącą łódź
niech szuka Valhalli
zanim wszystko spowije czerń
i popioły
z których uciekł Fenrir

schowani w cieple poczekajmy
aż przedrze się przez pył
gęstość nieużytku
wulkaniczny piach chrzęszczący w ustach
jedyny na mgnienie oka
krótki jak pytanie krzyk
letni

promień światła

***

cierpienie
naczelna zasada istnienia
objawia moc w racjonalnych czynach
przebrane w maskę zdobywcy światów

pod łóżkiem cienki przewód
wysysa istnienie
zasycha serce
tlen zaślepia płuca

wyrwać
nowotwór z trzewi
Prometeusz zabiera swą wątrobę

zje ją sam
krew spływa po policzkach

łzy matki nieżyjącej
zamarzły na kamień