Podsycanie

Noc pełna jest samotna, nie jest sama,
tej nocy tęsknię do atomu, jestem tylko dziś
podobny do własnego głosu, teraz wiem,
że całe poznanie świata to tykanie:
nieme powtórzenia słowa kocham.
Zasypiałem budzony spojrzeniem osób,
które składały w historie linoryty na dłoniach,
jakby chciały przywrócić kolor
w historii stworzeń.

Handel

Budzisz się i wtedy…
Nasuwa się pytanie, jak dziergać dzień,
jak wstać, zastać wieczór bez pytajnika.
Jak stać się tym, który wie, że śni.

Mam nadal kolegę z Murnak
i zarzucałem go pytaniami, jak można śnić
po tunezyjsku, a on odpowiedział mi,
że dla nich też — smoki nie zioną wodą.

Gruntem dla następnego dnia mogą być
podziękowania za wiedzę źródeł.
I obym się kiedyś nie znudził tym snem
jak ciekawością samą w sobie.

Na końcu kołdry zastaje cię myśl
jak baśń, że projektory twoich oczu
nie wyświetlą już nic po napisach
…i wtedy się budzisz.

To przyjaciel, a to mój przyjaciel (podają sobie dłonie)

Mówiłeś, że będziesz o mnie myślał jak o chmurach,
jak o słowie amen w sunącym pacierzu rzeki.
Twoje myśli płyną ku życiu z dnia na dzień,
omijają tylko poniedziałki. Pewnie myślisz,
że wystarczy wybrać szkielet, nazwać go imieniem.
Widzę, że obaj mamy przeładowane głowy,
pozapinani na ostatni guzik opuściliśmy fabryki
przed ostatnim etapem, gdzie wkładają sens w powłoki.
Chwilę się pośmiejemy, że zwolnią nas wszystkich,
wszystko opustoszeje, w tym dłonie, oszukane czuciem.

X→Y→Z

Chłopak wyjrzał za okno, kamera PoSzła za nim,
a nad nim wisi obelga, że zrobi wszystko
pod publikę niezwykle wymownych gestów
z użyciem kciuka i dwóch palców wskazujących.
Brutalne, że to samo pada z gałęzi na gałąź
w Warszawie, między Peszt i Budę. To samo
w czasach kalesonów wchodziło w skład
wyprawki szkolnej złożonej ze słów:
nie bujaj się, bo się wypierdolisz — Ty
— rozbrykany w finezji ruchu półkul.