MACIEJ FROŃSKI
Sierota z Poronina
Władysław Ślewiński, około 1906
Muzeum Narodowe w Warszawie
Ja, sierota z Poronina,
Model za kromczynę chleba,
Już poważny, choć dziecina,
Z lękiem w dwojga oczu niebach,
Siedzę teraz tu, w Warszawie,
Eleganckich widzę ludzi,
Już mnie na wilgotnej trawie
Anioł Pański nie obudzi.
Tęsknić za tym? O tym marzyć?
Jezu, ani mi to w głowie!
Tu mi z synów gospodarzy
Żaden „idźze stąd” nie powie.
Bielsko-Biała, 31 października 2022
Czerwona sukienka
Tamara Łempicka, 1927
Kolekcja prywatna
Już się dzisiaj stąd nie ruszę,
Dobrze mi, niech tak zostanie,
Znowu naszedł mnie leniuszek,
Walczyć z nim nie jestem w stanie.
Mówią do mnie — Rafaela,
Czy ci aby dnia nie szkoda?
Słońce świeci, jest niedziela,
A godzina już niemłoda.
Odpowiadam na to gestem,
Że dziś nie ma na mnie wabia,
Będę leżeć tu, gdzie jestem —
W swoich pluszach i jedwabiach.
Bielsko-Biała, 15 listopada 2022
Dziewczyna z Bronowic
Henryk Uziembło, b.d.
Muzeum Krakowa
Myślą, życia żem królową,
Bo tak stoję w tych koralach
I mam chustkę kolorową,
I wyglądam jak ta lala.
Każdy widzi strój bogaty,
Ale nikt, że jestem bosa,
A gdym wychodziła z chaty,
To na trawie lśniła rosa.
Życie łatwe nie jest wcale,
Wiatr biednemu w oczy wieje,
Pożyczone są korale
I strój też mój cały nie jest.
Mikołów, 18 listopada 2022
Auto na tle górskiego pejzażu
Rafał Malczewski, około 1930
Muzeum Narodowe w Warszawie
Biorę wiraż za wirażem,
Reguluję gaz pedałem
I za chwilę się okaże,
Że zawody te wygrałem.
Potem puchar, wstęga, kwiaty
I pieniądze obiecane,
Świat wytworny i bogaty,
Piękne, panie, Zakopane!
Niechaj jeszcze się nacieszę,
Tym, jak skrzypi śnieg pod kołem,
Gdy jest pusta każda kieszeń,
Choć raz, życie, bądź wesołe.
Mikołów, 16 listopada 2022
Portret Marjorie Ferry
Tamara Łempicka, 1932
Kolekcja prywatna
Jakoś dzisiaj tak wypadło,
Że — choć co do tego komu? —
Owinięta w prześcieradło
Plączę się po własnym domu.
Niepotrzebna mi uwaga
Tych, co mnie od błędu strzegą,
Tak, pod spodem jestem naga,
Lecz nikomu nic do tego.
A, to o to chodzi przecież,
Żebym się nie przeziębiła?
To dziękuję, dobrze wiecie,
Że nie chciałam być niemiła.
Tychy, 22 listopada 2022
Maciej Froński (ur. w 1973 r. w Gliwicach) — poeta, tłumacz, dziennikarz muzyczny, prawnik. Mieszka w Bielsku-Białej. Tłumaczy poezję z angielskiego, francuskiego, rosyjskiego i włoskiego. Przełożył m.in. wiersze: Dantego Alighieri, Williama Blake’a, George’a Gordona Byrona, Rustica Filippiego, Giambattisty Marina, Francesca Petrarki, Percy’ego Bysshe Shelleya, Vladimira Stockmana, Jacoma de’ Tolomei i Williama Wordswortha. Publikował m.in. w: „Journal des Poètes”, „Jużnom Sijanii”, „Lampie”, „Litieraturnoj Gazietie”, „Literaturze na Świecie”, „Odrze” i „Poezji”. Tłumaczony na: chorwacki, czeski, francuski, rosyjski i ukraiński. Opublikował tomy poetyckie: Rozpoznanie bojem (2006), Poezja spokoju moralnego (2008) i Efekt zimnej wody (2016).
aktualności o e-eleWatorze aktualny numer archiwum spotkania media autorzy e-eleWatora bibliografia
wydawca kontakt polityka prywatności copyright © 2023 – 2026 e-eleWator . all rights reserved
copyright © 2023 – 2026 e-eleWator
all rights reserved