Skip to content

MACIEJ BIESZCZAD

Pytania

Równie dobrze mogłoby
was nie być.
Pusty oswajałbym się
z doganiającą nas pustką.
Słońce byłoby okrągłą,
gorącą plamą.
Nie byłoby
człowieka.
Nie przesiadywałbym
w przemokniętym
płaszczu, w barze,
na końcu ulicy,
gdybyście nie przyszły.
Zamiast tego
zdobywałbym,
pewny siebie,
srebro i złoto,
mnożyłbym je
i z niego korzystał.
Co, gdzie, kiedy
nie miałoby większych
ambicji.
Pascal, Baudelaire, Améry
pozostaliby anonimowi
i przypadkowi
jak przechodnie
w jednej z europejskich
stolic.
I przynajmniej
wiedziałbym,
kim jestem.
że jestem dobry,
i nie musiałbym
rwać sobie włosów z głowy,
do znudzenia powtarzać:
dlaczego?

 

Krawędzie

Patrz pod nogi, schodząc po tych schodach.
Nabiorą cię serwerownie i kody dostępu.
Blaszany pryncypał nie przyzna się do błędu.
Wypatruj wieści na przepastnych wodach.

Nabiorą cię serwerownie i kody dostępu.
Nie ty jej szukasz, to ciebie szuka droga.
Wypatruj wieści na przepastnych wodach.
Utknąłeś na dobre w mechanizmie podstępu.

Nie ty jej szukasz, to ciebie szuka droga.
Oczy i dłonie przeszły w tryb postępu.
Utknąłeś na dobre w mechanizmie podstępu.
Wyzbyłeś się myśli o rzekach i ogrodach.

Oczy i dłonie przeszły w tryb podstępu.
Wiatr tłucze szkło w nietutejszych stronach.
Wyzbyłeś się myśli o rzekach i ogrodach.
Oszukany trafisz do pierwszego rzędu.

Wiatr tłucze szkło w nietutejszych stronach.
Teraz bat i smycz nie wzbudzają lęku.
Oszukany trafisz do pierwszego rzędu.
Obezwładni cię ta darmowa wygoda.

Teraz bat i smycz nie wzbudzają lęku.
Uprowadzi cię twoja nierozważna zgoda.
Obezwładni cię ta darmowa wygoda.
Przystaniesz nagi na szczeblach obłędu.

Uprowadzi cię twoja nierozważna zgoda.
Blaszany pryncypał nie przyzna się do błędu.
Przystaniesz nagi na szczeblach obłędu.
Patrz pod nogi, schodząc po tych schodach.

 

Prześwit

Najzabawniejsza z naszej piątki, zdolna przyjść w dwóch różnych butach na pogrzeb byłego męża,
niespodziewane spoważniała.

  

Werk

Tarcze i szkiełka do siebie pasują.
Już powstał epilog, ostatni rozdział.
Lecz jak się wymknął, jak się zapodział?
Mędrzec i badacz nic nie znajdują.

Już powstał epilog i ostatni rozdział?
Promienie na szybce to pokazują.
Mędrzec i badacz nic nie znajdują.
Umysł zegara na strychu został.

Promienie na szybce to pokazują.
Początek zataja, czemu się poddał.
Umysł zegara na strychu został.
Ludzie i zwierzęta bez końca wędrują.

Początek maskuje, dlaczego się poddał.
Mroźne poranki wkrótce zapanują.
Ludzie i zwierzęta bez końca wędrują.
Człowieczy zamysł zakończenie poznał.

Mroźne poranki wkrótce zapanują.
Przy takim ogniu nikt nigdy się nie ogrzał.
Człowieczy zamysł zakończenie poznał.
Wrogie sobie światy z sobą obcują.

Przy takim ogniu nikt nigdy się nie ogrzał.
Słoneczne cykle bezbłędnie królują.
Wrogie sobie światy z sobą obcują.
Świat naturalny swój majątek rozdał.

Słoneczne cykle bezbłędnie królują.
Jak się wymknął i jak się zapodział?
Świat naturalny swój majątek rozdał.
Tarcze i szkiełka do siebie pasują.

 

Muzea

Nic nie stoi tak jak stało
Style życie nie na swoim miejscu
Pióro w gablocie zamkniętej
na klucz
Rękawiczki za szkłem

I te zakurzone baldachimy
i ta niezmieniana pościel
i te ostrzeżenia:
Nie dotykaj
Nie siadaj
Patrz jak niczego
nie przypomina
to mauzoleum
przedmiotów

Błądzący tam Wiśniowieccy
Radziwiłłowie Potoccy
nie rozpoznają się
w pozłacanych lustrach
Wpadają w osłupienie
na widok
turystów
Wywołują ciągłe przeciągi

Zlatują się na dwory
zamki do pałaców

pod osłoną duszy
kiedy pada deszcz

Maciej Bieszczad (ur. w 1978 r. w Wieluniu) — poeta i prozaik. Laureat VII Ogólnopolskiego Konkursu Literackiego Złoty Środek Poezji na najlepszy poetycki debiut książkowy roku 2010 za tom Elipsa (2011) oraz XI Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego im. Rainera Marii Rilkego (2017); nominowany do Nagrody Poetyckiej KOS im. Kazimierza Hoffmana i wyróżniony Nagrodą Literacką im. ks. Jana Twardowskiego za tom Niteczka (2021); nominowany również do Nagrody im. Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego „Orfeusz” za tom wierszy Pasaże. Laureat nagrody Feniks za wybór wierszy Kroki (2021). Stypendysta Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w dziedzinie literatury (2017, 2022). Odznaczony brązowym medalem „Zasłużony Kulturze Polskiej” Gloria Artis (2025). Tłumaczony na język rosyjski i ukraiński.Wiersze publikował w czasopismach literackich: „Akcent”, „Almanach Prowincjonalny”, „Arterie”, „Czas Literatury”, „Fraza”, „Kresy”, „Migotania”, „Nowa Okolica Poetów”, „Nestor”, „Nowy Napis”, „Okolica Poetów”, „Pogranicza”, „Śląsk”, „Topos”, „Twórczość”, „Tygiel Kultury”. Wydał zbiory wierszy: Elipsa (2010), Okolice Gerazy (2012), Arnion (2014), Pogrzeby wróbli (2017), Kołatanie (2019), Niteczka (2020), Kroki (2021; wybór), Miejsce spotkania (2022), Pasaże (2023), Wehikuł (2025), tom opowiadań Ulewa (2020) oraz zbiór miniatur prozą Ultradźwięki (2023).

aktualności     o e-eleWatorze     aktualny numer     archiwum     spotkania     media     autorzy e-eleWatora     bibliografia     

wydawca     kontakt     polityka prywatności     copyright © 2023 – 2026 e-eleWator . all rights reserved

zachodniopomorski miesięcznik literacki e-eleWator

copyright © 2023 – 2026 e-eleWator
all rights reserved

Przejdź do treści