ARTUR DANIEL LISKOWACKI
Z sieci w sieci. 26
„Wszedł na szczyt ze Świątek. Wraca po paru latach”.
Kiedy Iga schodziła ze szczytu, zapomniała go ze sobą zabrać?
*
„Pastor postulował karę śmierci dla Donalda Tuska. Teraz chce kasacji wyroku”.
Wyjaśniam: Pastor chce kasacji wyroku za to, co postulował. Ale co do kasacji wyroku dla Tuska, to nie wiadomo.
*
„Rozgrzewająca petarda na celulitis!”.
Doustnie czy dojelitowo? Tak czy owak rozrywka.
*
„Matka ikony rocka pochodziła z Polski. Jack White ujawnił to kiedyś podczas koncertu”.
Ujawnił? Pogratulować odwagi.
*
„Tak przez lata zmieniła się Lilly Collins. Zaczynała jako dziecko”.
No, no. Rzadko kto zaczyna jako dziecko.
Ciekawostka przyrodnicza, jak mawiał kiedyś Jerzy Dobrowolski.
*
„Ich gorąca miłość zaczęła się od pewnego zdjęcia”.
A nie było to aby zdjęcie mokrego podkoszulka?
*
„Zobaczyłam w Pepco i nie mogłam się oprzeć”.
No tak, ciasno tam, ale półki mało stabilne.
*
„Festiwal sztuki aktorskiej z rekordowym rozmachem”.
A podobno sztuka aktorska nie lubi szerokiego gestu.
*
„Znana aktorka wprost: Kobiety mają trudniej. Mężczyzna aktor jest jak wino”.
Znaczy się: kwaśnieje z wiekiem? Mętnieje?
Czy — jak to w knajpie — po prostu staje się droższy?
*
„Zakładasz czarne skarpetki do samolotu? Stewardesa ostrzega”.
Słusznie, czarne skarpetki powinno się zakładać do garnituru. Czarnego. A jak się je włoży do samolotu, to się wylatuje. Zważywszy zaś na ostrzeżenie stewardes, może to nawet znaczyć, że wylatuje się w locie.
*
„Były mąż Sandry Bullock został pobity przez obecną żonę”.
Zaraz, zaraz, mętne to trochę. Czyżby byłego męża pobiła obecna żona Sandry? I co z obecnym mężem Sandry? Czy nie pobiła go aby jego była żona?
Jakkolwiek sprawa wygląda, stosunki w niej małżeńskie nie do pobicia.
*
„Nowy polski elektryk, który jeździ”.
Ładny tytuł. Budzi skojarzenia z żartem z PRL-u z lat 50. O pewnym radzieckim naukowcu, który wynalazł żarówkę. Po czym się dodawało: „…a Edison pierwszą, która świeci”.
*
„Żałuję wyjazdu do Mediolanu. Takiego brudu nigdzie nie widziałam”.
No i czego tu żałować? Przecież po świecie jeździ się właśnie po to, żeby zobaczyć to, czego się nigdzie indziej nie widziało.
*
„Kamińska-Rodowska wyjaśnia, jak powinien to robić dżentelmen”.
Uspokajam przesadnie podnieconych: Kamińskiej-Rodowskiej nie chodzi o „to”, jej o chodzenie chodzi. Dżentelmena u boku damy.
*
„Serena Williams w formie życia”.
Hmm… Generalnie rzecz biorąc, to formą życia jest na przykład człowiek. A tenisistka amerykańska człowiekiem jest niewątpliwie.
O co więc chodzi z Sereną, że trzeba to przypominać? Pewnie o to, że jest w życiowej formie. Natomiast autor zacytowanego tytułu raczej nie.
Artur Daniel Liskowacki (ur. 1956 r. w Szczecinie) — prozaik, poeta, eseista, autor słuchowisk radiowych oraz książek dla dzieci. Publicysta i krytyk teatralny. Prezes zarządu Fundacji Literatury imienia Henryka Berezy. Mieszka w Szczecinie. Laureat I nagrody II Krajowego Festiwalu PR i TVP „Dwa teatry 2002”, Nagrody Artystycznej Miasta Szczecina (2002) oraz Nagrody 60-lecia PR Szczecin (2005) i Nagrody Fundacji Nelli i Teodora Turzańskich (2013). Jego książki nominowane były m.in. do: Nagrody Literackiej Nike, Europejskiej Nagrody Literackiej i Nagrody Literackiej Jantar. Wydał m.in. książki dla dzieci: Balbaryk i skrzydlate psy (1982), Balbaryk i Złota Piosenka (1985), Najbłękitniejsze oczy (1987), Śnieżynek (1997); tomy wierszy: Autoportret ze szminką (1985), Atlas ptaków polskich (1994), To wszystko (2006), Po sobie (2010), Elegijki (2013), Późne popołudnie (2017), Szkliwo (2021), Do żywego (2023, Nagroda Literacka „Jantar”); zbiory opowiadań: Dzikie koty (1986), Szepty miłosne (1996), Capcarap (2008, 2014), Skerco (2011), Spowiadania i wypowieści (2018), Hotel Polski (2020, Nagroda Literacka „Jantar”); eseje: Ulice Szczecina (1995, 2016), Cukiernica pani Kirsch (1998, 2021), Pożegnanie miasta (2002), Kronika powrotu (2012), Ulice Szczecina (ciąg bliższy) (2015), Brzuch Niny Conti (2019), Gryf i Melpomena (2025); powieści: Eine kleine (2000, 2009, 2021, I nagroda w kategorii prozy VI Konkursu Literackiego Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek), Mariasz (2007), Murzynek B. (2011), Zimno (2025).
aktualności o e-eleWatorze aktualny numer archiwum spotkania media autorzy e-eleWatora bibliografia
wydawca kontakt polityka prywatności copyright © 2023 – 2026 e-eleWator . all rights reserved
copyright © 2023 – 2026 e-eleWator
all rights reserved