Skip to content

ARTUR DANIEL LISKOWACKI

Z sieci w sieci. 27

„Była wiceministra chce odejść z polityki. »Nie widzę«”.

I to ma być powód? Przecież „nie widzę” to raczej ważny powód, żeby z polityki nie odchodzić. Nie widzę przeszkód. I dalej, do przodu! Na oślep.

*

„Została dożywotnio zawieszona. Oto czym się teraz zajmuje”.

Wiszeniem?

*

„Mój mąż miał romans. Z kim? Z kobietą mieszkającą dwa bloki dalej!”.

Skandal. Że mu się chciało aż taki kawał chodzić. Nie mógł sobie znaleźć jakieś w swoim bloku na parterze?

*

O innym: „Z każdą spotykał się tylko raz. Spał z nią i wracał do mnie”.

Już wyspany.

*

„Dziewczyny uwielbiają te spodnie dresowe Nike na wiosnę. Leżą jak ulał”.

O modzie na dresy wśród polskich kobiet nie będę się tu wypowiadał.

Martwi mnie natomiast, że jak ulał, bo jak ulał, to będzie na spodniach widać.

*

„Te szorty kosztują grosze, a ukrywają brzuch i unoszą pupę”.

Strach, co może zrobić taka pupa w uniesieniu.

*

„Michał Czernecki dostał rozwód. Była żona aktora zabrała głos”.

Dobrze, że nie samochód.

*

„Kobiety nie wierzą własnym oczom. Ten szampon budzi uśpione cebulki włosów”.

Jak się budzą uśpione cebulki, to znak, że idzie wiosna. Na miejscu kobiet, co z powodu szamponu nie wierzą własnym oczom, poszedłbym jednak do okulisty. Bo może to nie wiosna, ale starość?

*

„To jedyny krem, jakiego potrzebujesz. Robi glov, lifting i ma SPF”.

Ja słabo mówić polski o body i face. Dlatego tego kremu potrzebować. Bo już mi się robić glov od tego lifting, a ZUS i PCK nic mi nie pomóc.

*

„Szpak nie mógł dłużej milczeć”.

No pewno! Szpak — według AI — odzywa się przecież „w sposób niezwykle urozmaicony, głośny i gadatliwy, często imitując dźwięki z otoczenia. Jego śpiew jest mieszanką melodyjnych gwizdów, skrzeczenia i suchych dźwięków. Potrafi swoim głosem imitować odgłosy techniczne, na przykład alarm samochodowy”.

No i jak tu milczeć, gdy na pudelek.pl tyle alarmujących plotek?

*

„Natalia Siwiec posłuchała fanów, teraz wygląda jak pieczarka”.

Jeśli upodobniła się do grzyba, to i tak mogło być gorzej. Gdyby wyglądała jak muchomor sromotnik, czubajka kania albo twardzioszek czosnaczek czy — nie przymierzając — purchawka olbrzymia…

*

„Kaeyra, była ukochana Krzysztofa Zalewskiego, zawładnęła amerykańskim »Idolem«”.

Amerykanie nie lubią, jak ktoś nimi zawładnie. Nawet jeśli to tylko piosenkarka. Czy idol. Pewnie dlatego skończyła się kariera Kaeyry.

*

„Znany aktor pobił sąsiada”.

Wielkie mi halo. Byłoby wielkie, gdyby zdarzyło się na odwrót.

*

„Piekło polskiego siatkarza. A to jeszcze nie koniec”.

O, a to ciekawe. Co może być gorszego niż piekło? Raj?

Bo chyba nie czyściec. Sport zawodowy rzadko przecież bywa czysty. Woli doping.

Oczywiście kibiców.

*

„Doda zapewnia, że uprawiała seks tylko w związku”.

OK, ale w związku z czym?

Artur Daniel Liskowacki (ur. 1956 r. w Szczecinie) — prozaik, poeta, eseista, autor słuchowisk radiowych oraz książek dla dzieci. Publicysta i krytyk teatralny. Prezes zarządu Fundacji Literatury imienia Henryka Berezy. Mieszka w Szczecinie. Laureat I nagrody II Krajowego Festiwalu PR i TVP „Dwa teatry 2002”, Nagrody Artystycznej Miasta Szczecina (2002) oraz Nagrody 60-lecia PR Szczecin (2005) i Nagrody Fundacji Nelli i Teodora Turzańskich (2013). Jego książki nominowane były m.in. do: Nagrody Literackiej Nike, Europejskiej Nagrody Literackiej i Nagrody Literackiej Jantar. Wydał m.in. książki dla dzieci: Balbaryk i skrzydlate psy (1982), Balbaryk i Złota Piosenka (1985), Najbłękitniejsze oczy (1987), Śnieżynek (1997); tomy wierszy: Autoportret ze szminką (1985), Atlas ptaków polskich (1994), To wszystko (2006), Po sobie (2010), Elegijki (2013), Późne popołudnie (2017), Szkliwo (2021), Do żywego (2023, Nagroda Literacka „Jantar”); zbiory opowiadań: Dzikie koty (1986), Szepty miłosne (1996), Capcarap (2008, 2014), Skerco (2011), Spowiadania i wypowieści (2018), Hotel Polski (2020, Nagroda Literacka „Jantar”); eseje: Ulice Szczecina (1995, 2016), Cukiernica pani Kirsch (1998, 2021), Pożegnanie miasta (2002), Kronika powrotu (2012), Ulice Szczecina (ciąg bliższy) (2015), Brzuch Niny Conti (2019), Gryf i Melpomena (2025); powieści: Eine kleine (2000, 2009, 2021, I nagroda w kategorii prozy VI Konkursu Literackiego Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek), Mariasz (2007), Murzynek B. (2011), Zimno (2025).

aktualności     o e-eleWatorze     aktualny numer     archiwum     spotkania     media     autorzy e-eleWatora     bibliografia     

wydawca     kontakt     polityka prywatności     copyright © 2023 – 2026 e-eleWator . all rights reserved

zachodniopomorski miesięcznik literacki e-eleWator

copyright © 2023 – 2026 e-eleWator
all rights reserved

Przejdź do treści