***

Wyspa była mała —
niczym zagubiona muszla,
trzydzieści minut wokół brzegu,
pośród palm pochylonych nad wodą.

Nie mógł się nadziwić temu pięknu:
„To raj”.
Ocean błyszczał jak rozsypane szkło,
a wiatr pachniał solą i mango.

Chodził więc wokół wyspy
niczym współczesny
Robinson Crusoe,
licząc fale zamiast godzin
i ucząc się rozmów
z samym sobą.

Całymi dniami słuchał morza,
jakby miało mu odpowiedzieć.
Tak pewnie słuchał też
Piętaszek,
gdy pośród ogromnej ciszy
szukał drugiego człowieka.

***

Hibiskusy rozpalają poranek,
bugenwille rozsypują barwę,
cichą obietnicę dnia.

Krzewy pagodowe
zawieszają w powietrzu
swoje żółtawobiałe gwiazdy,
kruche jak porcelana
pamiętająca dotyk dłoni.

O świcie liście
opadające przez całą noc
na piaszczystych alejkach
grabią uprzejmi Malediwczycy,
z uśmiechem witają
każdego słowami,
które brzmią jak modlitwa.

Ciepło zimno

Morze stawia granicę
ssakom z Indii i Sri Lanki —
zbyt szeroką,
by ciało mogło ją przepłynąć.

Ptaki dolatują,
ich dom jest zawieszony nad wodą,
bez trudu kolonizują wyspy.

Wrona, czapla i kokosza malediwska,
zwana budzikiem wyspy,
rybitwa brunatna i faeton białosterny
zostają tu przez cały rok,

reszta odlatuje
do zimnych krajów.

Rekiny

Bądź pewien, że tutaj spotkasz rekiny.
Ciche jak cień, miękkie jak tkanina oceanu.

Białopłetwe i czarnopłetwe — łagodne duchy rafy,
poruszają się spokojnie
jak cienie w wodnym ogrodzie.

Rzadko pojawiają się młoty, tygrysie, kosogony —
łowcy ryb i skorupiaków — żyją na Malediwach
jak przysłowiowy robak w bekonie.

Największy z nich, waleń planktonowy,
połyka światło i drobiny życia,
jakby całe morze było jednym, spokojnym posiłkiem.

Może by tak

Nie czekać na deser,
zaparzyć kawę tu i teraz,
niech jej aromat wypełni czas
pełen nagłych zwrotów i turkusowych świateł,
jakby każdy łyk zatrzymywał chwilę
wśród fal niespodzianek.