ciastko z jabłkiem

ósmego marca samotny mężczyzna
zobaczył moją matkę idącą o kulach
wchodził do cukierni Mariola nad morzem
zaproponował jej szarlotkę
z okazji dnia kobiet

mama podziękowała
nie chciała:
wcześniej zjadła dużo szarlotek
przez całe życie
od swoich mężów i narzeczonych

żadna szarlotka nie smakowała tak dobrze jak
ta od mojego ojca
którego kochała najbardziej

w tym roku
miną 34 lata od jego śmierci
a mój ojciec wciąż żyje
i wciąż jest kochany

niedawno przeglądałyśmy jego zdjęcia
jego listy

(mama płakała, ja płakałam)

chociaż ten nasz płacz wspólny
miał na imię — ojciec,
to obie płakałyśmy z osobnych powodów
i nie był to temat na rozmowę

to nam zostało

jutro moja matka skończy 82 lata

dziś krząta się po domu porządkuje
wyrzuca ubrania układa zdjęcia i listy
snuje opowieści o życiu i mężczyznach
a szczególnie o jednym jedynym, o moim ojcu
którego kochała najbardziej

(czasem nocą wchodził po drabinie
i zapalał dla niej gwiazdy)

to jej pomaga lepiej sypiać i dalej żyć

czym to wszystko było jaki miało sens
gdzie te wszystkie lata — pyta mnie.
czym była tak zajęta co ją tak zajmowało
gdy przyjechała z Kulesz z jedną walizeczką
i weszła w świat i wyszła za mojego ojca
i z niepokornej latami zmieniała się w uległą

(robiła to dla nas, dzieci, wszystko dla nas)

a teraz opowiada nam lepszą wersję życia
spełnionego i szczęśliwego więc znów jak co roku
przewiduje rychłą śmierć i pokazuje notes z datami
moje przyjazdy wyjazdy syna odwiedziny wnuczki
coraz więcej wykreśleń w kontaktach z ludźmi
nie ma już pilnych zadań ani pytań

nabiera ciemności

moje ptaszki

i oto
nasz pierwszy wspólny wyjazd
gdy twoje dzieci są już duże, a ja — dorosła

gdy wreszcie mogę cię oświetlić
ze wszystkich stron i na stałe
choć teraz tego nie potrzebujesz
jako młoda kobieta
której nie trzeba karmić

ale czasem proszę wystaw buźkę na słońce
mój ty skowroneczku

jak stałam się niezależna

przez lata widziałam:

moja piękna matka siedzi przy boku biurka
przy którym rozpiera się mój piękny ojciec
w jednej z szafek zamykanej na klucz ma stosik pieniędzy
i moja matka o tym wie i sama o tym wiem
i mój ojciec wie że my wiemy

mimo to matka musi prosić
ponieważ jako pielęgniarka zarabia tyle co na waciki
a chciałaby czasem kupić sukienkę

tutaj doszłyśmy

minęły czasy gdy skupiałaś się
na porządkach w moim pokoju
na przeganianiu snów o chłopcach
i wożeniu mnie po sanatoriach

teraz niższa i słabsza ode mnie
nie szukasz mnie w sali samobójcy
nie wieszasz na atlasie nie straszysz
zgrzytem klucza w zamku

twoja miłość w czekaniu aż zadzwonię
już bez wyrzutów i bez presji
twoja miłość w koszyku z kompotem i z kokardką
w zapachu ziemi który nosisz w sobie

teraz możesz mnie widzieć

teraz pragniesz mnie widzieć
młodą piękną i zdrową
chociaż to już od dawna nieprawda