SZYMON KANTORSKI
Siebie
mogę stąd wyjechać
zamieszkać w jakimś ciepłym
miejscu blisko lodowca
być może jednak dam
temu krajowi ostatnią szansę
by wyszedł z podniesionymi rękoma
zalany czarnym tuszem tatuaży
nim lód w końcu pęknie
kalecząc wszystko wokół
siebie z całej siły
Bączki
po pustym sklepowym placu,
latem, gdy wszyscy się rozjechali,
cisza, jak przed kościelnym dzwonkiem,
czarna wężowa skóra ciągnąca się po horyzont.
Budowniczowie piramid
Paluchowi
Rekord na setkę, gdy uciekałeś
w krępującym ruchy garniaku
po pustym stoczniowym placu
przed hordą zombie.
Nie zadzwoniłem wtedy
ten numer już teraz nie przejdzie
przez gardło.
Puste piętra szeregowca
rozbita głowa
wypalona czarna dziura.
Myślałem o tym, budując swoją
podobno każdy powód jest dobry
by przestać.
Ta chwila, gdy nikt nie patrzy
gdy się zaczyna, choć się już skończyło
kończy, aby znów nie zaczynać
gdy to wejdzie w krew.
Szymon Kantorski (ur. w 1969 r.) — poeta, dziennikarz, zdawkowo krytyk. Mieszka w Poznaniu. Współzałożyciel pisma artystycznego „Już Jest Jutro”. Redaguje rubrykę poetycką „Erato” w miesięczniku „TarNowa Kultura”. Od kilku lat prowadzi autorską serię spotkań z poetkami i poetami w Atelier „Łazęga Poznańska”. Wiersze publikował w kilku antologiach, m.in.: Macie swoich poetów. Liryka polska urodzona po 1960 roku (1997), Antologia nowej poezji polskiej. 1990-1999 (2000), Przewodnik po zaminowanym terenie (2016). Wydał tomy wierszy: Solo (1995), Duety, (2009) i TRI (2021).
aktualności o e-eleWatorze aktualny numer archiwum spotkania media autorzy e-eleWatora bibliografia
wydawca kontakt polityka prywatności copyright © 2023 – 2025 e-eleWator . all rights reserved
copyright © 2023 – 2025 e-eleWator
all rights reserved