Skip to content

SZYMON KANTORSKI

Siebie

mogę stąd wyjechać
zamieszkać w jakimś ciepłym
miejscu blisko lodowca

być może jednak dam
temu krajowi ostatnią szansę
by wyszedł z podniesionymi rękoma

zalany czarnym tuszem tatuaży
nim lód w końcu pęknie

kalecząc wszystko wokół
siebie z całej siły

 

Bączki

po pustym sklepowym placu,
latem, gdy wszyscy się rozjechali,

cisza, jak przed kościelnym dzwonkiem,
czarna wężowa skóra ciągnąca się po horyzont.

 

Budowniczowie piramid

Paluchowi

Rekord na setkę, gdy uciekałeś
w krępującym ruchy garniaku
po pustym stoczniowym placu
przed hordą zombie.

Nie zadzwoniłem wtedy
ten numer już teraz nie przejdzie
przez gardło.

Puste piętra szeregowca
rozbita głowa
wypalona czarna dziura.

Myślałem o tym, budując swoją
podobno każdy powód jest dobry
by przestać.

Ta chwila, gdy nikt nie patrzy
gdy się zaczyna, choć się już skończyło
kończy, aby znów nie zaczynać

gdy to wejdzie w krew.

Szymon Kantorski (ur. w 1969 r.) — poeta, dziennikarz, zdawkowo krytyk. Mieszka w Poznaniu. Współzałożyciel pisma artystycznego „Już Jest Jutro”. Redaguje rubrykę poetycką „Erato” w miesięczniku „TarNowa Kultura”. Od kilku lat prowadzi autorską serię spotkań z poetkami i poetami w Atelier „Łazęga Poznańska”. Wiersze publikował w kilku antologiach, m.in.: Macie swoich poetów. Liryka polska urodzona po 1960 roku (1997), Antologia nowej poezji polskiej. 1990-1999 (2000), Przewodnik po zaminowanym terenie (2016). Wydał tomy wierszy: Solo (1995), Duety, (2009) i TRI (2021).

aktualności     o e-eleWatorze     aktualny numer     archiwum     spotkania     media     autorzy e-eleWatora     bibliografia     

wydawca     kontakt     polityka prywatności     copyright © 2023 – 2025 e-eleWator . all rights reserved

zachodniopomorski miesięcznik literacki e-eleWator

copyright © 2023 – 2025 e-eleWator
all rights reserved

Przejdź do treści