ARTUR DANIEL LISKOWACKI
Z sieci w sieci. 23
„Hołownia rezygnuje z Sejmu. Może objąć kluczową funkcję w ONZ”.
Kluczową? Ojej! Odźwiernego?!
*
„Tysiące kobiet pokochało tę torebkę na ramię z cienkiej skóry”.
Kobiety z cienką skórą, zwłaszcza na ramieniu, mają dużą skłonność do zakochiwania się w byle czym.
*
„Cztery zasady pięknej skóry”.
Nie wiem, jakie skóra ma zasady, ale ja wobec skóry mam jedną: Nie pękaj! Bo dostaniesz w skórę. Kremik.
*
„Ten smartfon to petarda”.
W jakichś poprzednich połowach z sieci było już o „nożach”, które są „jak petarda”. Ale fakt, smartfon też może być groźny, kiedy nim w kogoś rzucić.
Choć czy rzucanie na murawę stadionu smartfonem akurat sprawiłoby miłośnikom „meczowych opraw” tyle frajdy, co rzucanie petardą? Trochę wątpię.
*
„Legenda sportu sklonowała swojego psa. Sensacja!”
Eee, sensacja toby była wtedy, gdyby pies sklonował swoją legendę sportu.
*
Fragment relacji z meczu koszykarskiego Legii z greckim Promitheusem.
„Pluta zaczął grać frywolnie i niedokładnie”.
Cóż, słowo „frywolnie” znaczy: żartobliwie w sposób dalece nieprzyzwoity.
Rozumiem więc, że koszykarz Pluta właśnie tak się rywalom zaprezentował. Ale ciekawią mnie szczegóły, w jaki to sposób robił? Czyżby opuszczał spodenki i kręcił przy tym pupką? W pewnym sensie byłoby to umotywowane kulturowo. Grecy znani są wszak ze swoich antycznych rzeźb. Na ogół gołych.
*
„Pierwszy przyjaciel sztucznej inteligencji twojego dziecka”.
Jeśli twoje dziecko ma inteligencję sztuczną, to może zanim zainteresujesz się jego pierwszym przyjacielem, zajmij się najpierw jego prawdziwą głupotą?
*
„Koniec z papierem toaletowym. Oto jego inteligentny zamiennik”.
Nie jestem zainteresowany. Nikt inteligentny, nawet jeśli to tylko zamiennik, nie będzie mi zaglądał w…
*
„Mąż przestał ją zauważać. Odpowiedź przyniósł wynik »testu na ptaka«”.
Wielka mi rewelacja! Taki test to zna każda (i każdy). Jeśli ptaszek przestaje ćwierkać, znaczy że trzeba mu szukać nowego gniazdka.
*
„Karolina chciała się rozwieść. Zajrzała w dokumenty i odkryła prawdę o mężu”.
Zanim zgadnę, jakaż to szokująca prawda była, zapytam najpierw, w czyje dokumenty Karolina zajrzała?
Jeżeli w swoje, to może się okazało, że jest panną?
Jeżeli w męża, to może było tam napisane, że jest wdowcem?
To akurat byłby niezły pomysł na film w stylu Szóstego zmysłu.
*
„Naraz suszy i modeluje włosy. »6 minut i jestem gotowa«”.
Hmm… Czy to aby naprawdę aparat do tego celu służący kobiecie?
*
„Dlaczego większość odkurzaczy to niewypał?”
Uff… Nie wiem dlaczego, ale chyba raczej na szczęście. Odkurzacz bomba toby mogła być niezbyt miła niespodzianka.
*
„Młoda mama zginęła na torach. Ustalenia śledczych budzą niepokój”.
Mama była po siedemdziesiątce?!
*
Taki quiz, z taką zachętą.
„Wiesz do czego służą te narzędzia? Przygotowaliśmy kilka pułapek”.
Niech zgadnę. Czy są wśród tych narzędzi wnyki?
*
„Chwile grozy w »Kuchennych rewolucjach«. Magda Gessler nagle runęła z krzesła”.
Ejże, ejże. To naprawdę były chwile grozy, a nie…?
*
„Taka jest przyszłość Bałtyku. Koniec dorsza, śledzia i plaż”.
Nie ma strachu. Będę się opalał na flądrze. Też płaska.
Artur Daniel Liskowacki (ur. 1956 r. w Szczecinie) — prozaik, poeta, eseista, autor słuchowisk radiowych oraz książek dla dzieci. Publicysta i krytyk teatralny. Prezes zarządu Fundacji Literatury imienia Henryka Berezy. Mieszka w Szczecinie. Laureat I nagrody II Krajowego Festiwalu PR i TVP „Dwa teatry 2002”, Nagrody Artystycznej Miasta Szczecina (2002) oraz Nagrody 60-lecia PR Szczecin (2005) i Nagrody Fundacji Nelli i Teodora Turzańskich (2013). Jego książki nominowane były m.in. do: Nagrody Literackiej Nike, Europejskiej Nagrody Literackiej i Nagrody Literackiej Jantar. Wydał m.in. książki dla dzieci: Balbaryk i skrzydlate psy (1982), Balbaryk i Złota Piosenka (1985), Najbłękitniejsze oczy (1987), Śnieżynek (1997); tomy wierszy: Autoportret ze szminką (1985), Atlas ptaków polskich (1994), To wszystko (2006), Po sobie (2010), Elegijki (2013), Późne popołudnie (2017), Szkliwo (2021), Do żywego (2023, Nagroda Literacka „Jantar”); zbiory opowiadań: Dzikie koty (1986), Szepty miłosne (1996), Capcarap (2008, 2014), Skerco (2011), Spowiadania i wypowieści (2018), Hotel Polski (2020, Nagroda Literacka „Jantar”); eseje: Ulice Szczecina (1995, 2016), Cukiernica pani Kirsch (1998, 2021), Pożegnanie miasta (2002), Kronika powrotu (2012), Ulice Szczecina (ciąg bliższy) (FORMA 2015), Brzuch Niny Conti (2019), Gryf i Melpomena (2025); powieści: Eine kleine (2000, 2009, 2021, I nagroda w kategorii prozy VI Konkursu Literackiego Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek), Mariasz (2007), Murzynek B. (2011), Zimno (2025).
aktualności o e-eleWatorze aktualny numer archiwum spotkania media autorzy e-eleWatora bibliografia
wydawca kontakt polityka prywatności copyright © 2023 – 2025 e-eleWator . all rights reserved
copyright © 2023 – 2025 e-eleWator
all rights reserved