Ambitny plan kociego dnia

Plan dnia był ambitny. Od ósmej do szesnastej spanko, potem godzinka na zapełnienie brzuszyska pokarmem. Po posiłku trzy godzinki na trawienie i od dwudziestej do siódmej rano nocne kimanie.

Potem byłoby tylko śniadanko do ósmej i od ósmej cykl jedzeniowo-spaniowy znowu by się powtarzał.

Ale nic z tego, bo te niedomiauczone ludzie nie ogarniają, że nie budzi się kota przed szesnastą!

Ale, pies ich drapał, w końcu dbają o mój catering, pomyślał, miauknął, i ziewnął.

À propos psa… Kocur poczłapał i położył się na boku śpiącego kundelka.

Cóż, poduszka może i chrapie, ale jest wygodna i z ogrzewaniem, z uznaniem pokiwał łepkiem.