do autora nieznanego.
…to nie ich wina…

w „Poświęcimiu” bez zmian
jabłko 8 złotych
woda 12
Marija robi selfie
uśmiecha się
…na tle szubienicy

wychodzę głodna
od początku życia…
szukam
suchego chleba…

a w mieście mówią
że nikt do nich nie zagląda
(czy to ich wina, że
środek Europy wypadł
akurat na nich)

zostaję, by pobyć
zajrzeć tu i tam
zetrzeć kurz
najeść się…
kelnerka
widzi moje myśli
widzi myśli mojej babci
z obozu
przynosi
suchy chleb…
czekadełko z okrasą

widzę…
na moich butach kurz
w telefonie
trzydzieści tysięcy kroków
zrobionych
w trzy i pół godziny
tyle wystarczy, aby
poczuć w sobie…
przeszłość

a w baraku śmierci
młodzieńcza ręka
napisała współcześnie
L+S = WM
to mogła być
Lili i Stefan
…młodość uratowała ich
Wielką Miłość

pokochana

czyja ja jestem…
ojca, matki
ale ojca już nie ma
a matka jest, ale jej nie ma

czyja ja jestem…
jego
ale jego też nie ma
gdyby był…

czyja ja jestem…
świata
ale świat zajęty
nie ma czasu na okruszki…

więc czyja ja jestem…
Boga
ja… taka grzeszna…
czy patrzy w moją stronę
kiedy tyle stron do przejrzenia…

a może ja jestem…
moja
ale przecież ja niczego nie mam
to nie mam też siebie…

to czyja ja jestem…
…
tej czystej kartki

Podobno

życie mi się podobno nie udało,
udane to mąż — dzieci — dom
i czyściutko tak…
wszystko zamiecione pod dywan
…trzepak świadkiem…
ja samotna matka
i w ręku transparent
„NIE!”
„STOP PRZEMOCY!”
„MAM PRAWO!”
dobre życie podobno nie dla mnie
paradoksalnie jestem wyklęta…
ale obca
wysokie obcasy pani czyta — a a a a…
i to a a a a mnie definiuje
znów szuflada
obca

byłam widziana w kościele
podobno przyjęłam komunię

widziano mnie na zakręcie
podobno niosłam swój los
brzoza mnie osłoniła