zły film

widzieliśmy Paryż przez dziurę w prześcieradle
Rue Sainte-Claire Deville, wino z Monoprix
piknik na Dywanie Luksemburskim
na krótką chwilę
Luwr przeniesiono do kamienicy
a Łuk Triumfalny
niósł się echem po klatce schodowej

tej jednej nocy, gdy zeszliśmy
z Asfodelowych Łąk na Elizejskie Pola
z Montmartre biło serce dzwonem
a Sekwana rozlała się po cielesnej wyspie
na pierwszą randkę do Paryża
dobre filmy są pogmatwane
dobre filmy siąpią dramatem
najlepsze filmy źle się kończą
cóż to będzie za gówniany film!
rozmyło się sacrum
taplajmy się
w blokach pospolitu
jeszcze przez chwilę poczekaj
już wsiada
zaraz jej powie
o Paryżu

sadzawka

„There’s no one thing that’s true. It’s all true”.
Ernest Hemingway

egipską świątynię przeniesiono do Madrytu
i tylko sadzawka myśli czasem, że jest Nilem.
tak i ja kupiłem książkę w starej księgarni
przy Parque del Retiro,
bo myślałem, że dzwon bije dla mnie.
nieopodal stał Gaylord,
a Hemingway był Hiszpanem.
wielu było
jak sadzawka,
a wojna zawsze jest świątynią.
nie ma wysp na ludzkim oceanie.
tylko dlaczego
Hemingway, o, Hemingway,
tyle torfu na ludzkiej sadzawce.
nasze wody odbijają wszystko
skądinąd
i nawet dzwon bywa
egzoplanetarny.

fétiche

była mi obca
jak słowo zapożyczone
pruderyjnie wypięła się
z uprzęży zdań złożonych
dotykając mnie równoważnikiem
cisza.
powolna leksykalizacja