***

We mnie zaczyna się jesień,
gdy niosę puste głębokie talerze,

tu przy czereśni patrzymy
na słodkie nadgryzione przez mrówki,

osy. Wspinamy się po gałęziach, zrywamy
czerwone. W brzuchach nam

pełno, nas jest pełno, syci kulimy się
w jedno ciało,

jeden spożywamy chleb.

***

Wykopywanie wierszy z ziemi, plewione
kwilą ściśnięte, tyle cię dotknę,

ile wezmę, paluszki obrócę w stronę bijącego
bliskość? — aż dokąd się odważę?
To mrowienie, łaskotanie, idzie rak nieborak,
rozsuwanie zasłon o świcie, kiedy wiemy, że

będą smakowały nam maliny i pora lekka
jak ławica ryb, rosa,

jak sakrament.

Ocieplanie domu

Ten dom jest łakomy, jesteśmy zdani na jego łaskę,
pod belkami więcej wełny,

kto się przeciśnie, nim lato zje nasze podwieczorki,
gasi nadłamane knotki, rozmowy cichną do rana do rana,

do niechcęsięubierać, nie-tata, mama, mnie —
dziecino, wybuduję ci dom na wysokim drzewie,

na wysokim drzewie zbudujemy dom.

Żniwa

Po żniwach czarne grudy przyjmują ciepłe
kombajn wyjada puls ziemi kiedy z oczu

ocieramy pyłek przegapiamy zachód
kot przemyka pod płotem niesie mysz

ktoś z nas po chwili drapie się po szyi
weź ocet nie drap będzie swędzieć.

Kim będziesz gdy w proch się obrócisz?

Brniemy w ziemię bose stopy żwir oset
krew stapia się z czarnym masz ziemię

za płytką paznokci znów grzebałeś w sobie
do siebie gdy ślimaki pożerały bazylię

piwonie wypaliło słońce spijasz resztki
kompotu to śliwka grusza ich drugie życie.

wiersze pochodzą z przygotowywanego tomu Będą smakowały nam maliny