KATHARINA JOHANNA FERNER
5
pewnego razu skłamałam dla ciebie
i od mojego serca odczepił się jeden kawałek
próbowałam przykleić go z powrotem
przytrzymać ciężarkami
przez jakiś czas nawet to działało
potrzeba trochę serca & krwi
powiedziałeś
dla dobra niektórych projektów szedłbym
po ciałach
nie tak jak ty
pewnego razu odnalazłam u ciebie pęknięcie serca
i na całego próbowałam je zacementować
ale mieszalnik nie odpalił
aż wreszcie proporcje przestały się zgadzać
w czwartek masz wolny dzień
więc może pojedź do supermarketu
lub pozwól kotom poocierać się o nogi
w drodze do stoiska poszukam twoich znaków
w liściach miłorzębu
jak mogę jeszcze pisać o miłości
zmieniam cichuteńko jedno zdanie w dramacie
arme amour
6
ivan wreszcie chce jechać nad morze
rozkłada mapy drogowe na kuchennej podłodze
szukając odpowiedniej trasy
niestety nie możemy dojść do porozumienia
moglibyśmy zamiast tego pójść nad rzekę
proponuję
lecz rzeka właśnie uległa wysuszeniu
tylko ostatnia odnoga przedziera się przez mokradła
i ja również mam poczucie
że powoli się wysuszam
każdym tchem produkując kłębki kurzu
sama siebie pytam jak długo to jeszcze potrwa
zanim rozlecę się na kawałki
w kolejce do piekarni wyczuwam perfumy cioci
pachnące podobnie do kulek marcepanowych w witrynie
dziecko stojące przede mną kupiło ciasto
zawsze muszą być gdzieś czyjeś urodziny
bicie dzwonów obwieszcza ostateczność
przyczyną jest krótki rozmiar odzieży
wybranej na inną okazję
na inny czas
7
w mieszkaniu ivana wciąż pali się światło
niczym oświetlenie awaryjne myślę sobie
przejeżdżając tamtędy w następną noc
zastanawiam się przez chwilę czy wejść na górę
lecz obawiam się przeszywającego brzmienia dzwonka
który z pewnością rozerwałby noc na kawałki
robię więc jeszcze jedną rundę taksówką
skórzane siedzenia przytulają się do spodnium
jakby dwie cielesne powłoki ocierały się o siebie
przekroczyłam granicę
mówię później podnieconym głosem
albowiem bardzo długo nie widziałam
tablicy z nazwą miejscowości
której język zatrzeszczał mi w ustach
niczym proszek musujący
chcę wypowiedzieć wszystko spokojnie i powtórzyć
ale ivan szybko sprowadza mnie na ziemię
myślałem że nie zawrócisz z drogi
ivan zauważa:
niedzielne wybory niczego nie zmienią w polityce krajowej
nie wie na co miałby przydać się mój głos
albowiem już dochodzi do zerwania połączenia
sam język nie wystarcza
i pamiętam jak ostatni raz przechodziłam obok mieszkań
na brzegu plaży
łzawo mgliste spojrzenia dzieci po
bijatyce
czasem leci mi jeszcze krew z nosa gdy
wpadam w szał
nauczyłam się jednak walczyć do skutku w milczeniu
rozdawać toksynę w niewielkich porcjach
wtedy niezawodnie wygrywałam
mówię
od dawna nic mnie tak nie wzruszyło
ivan podaje mi chusteczkę
8
czy pamiętasz cud heliany
we śnie jeden z tych cudów
obnażył się przede mną
a opadłe włosy nie były żółte lecz czarne
ciało wydobyło się spod cienia
rzuconego przez uścisk
i stanęłam w świetle błysków
aż na policzkach pojawiły się barwy
9
gdybym wysłała ci telegram stop
jaka byłaby jego treść stop
proszę jeszcze raz stop
wszystko od początku stop
z niemieckiego przełożył Sebastian Sokołowski
Katharina Johanna Ferner (ur. w 1991 r. w Salzburgu) — austriacka poetka, prozaiczka i performerka. Absolwentka slawistyki na Uniwersytecie Wiedeńskim. Mieszka w Wiedniu i Salzburgu. Współredaguje kwartalnik „mosaik”. Autorka dwóch powieści oraz trzech tomów poetyckich. W 2025 r. wydała tom salamanderin, z którego pochodzą przetłumaczone wiersze.
Sebastian Sokołowski (ur. w 1974 r. w Gdyni) — poeta. Mieszka w Warszawie. Publikował w polskiej i niemieckojęzycznej prasie literackiej, m.in. w: „Czasie Literatury”, „eleWatorze” i „Signaturen”. Autor tomów: Atrapy Dajmoniona (2004), Strefy milczenia i nie (2014) i Końcowe odliczania (2018).
aktualności o e-eleWatorze aktualny numer archiwum spotkania media autorzy e-eleWatora bibliografia
wydawca kontakt polityka prywatności copyright © 2023 – 2025 e-eleWator . all rights reserved
copyright © 2023 – 2025 e-eleWator
all rights reserved