Kormorany

Jarzębinowe słońce rozżarzonego węgla,
czerwcowego, parnego podłoża,
wilgotnej ściółki mszalnego i te kormorany.

Kormorany wydziobujące wnętrzności piskląt wracających do domu.

Jest w tobie tyle życia, że chciałabym umrzeć,
by mieć je w sobie.

Pszczoła 12.44

Ucieczka w bezradność. Rozpamiętuję.
Przydymione zakamarki duszy
i czuję, naprawdę czuję, że to początek sprawczości
ziemi naszych przodków. Zabawy czasem,
zabawy dniem, zabawy życiem, zabawy
łyżką aluminiową. Lekką, lekką
jak oddech, chropowatą jak noc,
jak strumień krzyku przedzierający się przez gwoździe.

Najwyższemu dobru

Chwalmy pana,
bo jeśli ja i ty to jedno,
to wyciągam do niego dłoń.
Komorę lewego przedsionka
zapadłego i płuco.

Panią chwalmy,
najsilniej z miednicy.
Bo jeśli istota na świecie ma moc
tworzenia drugiej istoty,
to pokłon jedynie
mogę jej złożyć.

Pana chwalmy
najwyższego, delikatną z panien świata,
państwa obok i Kalkutę,
Peru święte. Niech wam stopy
będą lekkie.

21.06.2025 r.

Pływasz tak doskonale

Tak bardzo chciałabym, byś się dławił: tak bardzo chciałabym, byś się dławił,
topił się, tonął, doświadczam codziennie twojej miłości, więc proszę: dław się nią,
top, podduszaj się czule, w nieuniknionym uścisku,
ty dław się miłością. W niewymiernym objęciu trosk doświadczania, emanuj swym dobrem
i top się,
wciąż
dław.

06.07.2025 r.