czytając herberta i miłosza

w każdym z nas drzemią herbert i miłosz. ukryci
pod stertami wygodnych przekłamań i niedopowiedzeń. trzeba ich
odnaleźć w lustrze. po cichu żeby nie obudzić licha skrytego
za pazuchą. nie dajmy mu się uwieść. potrafi podejść
z dawno oczekiwaną obietnicą i pociągnąć za sobą tłumy.
licho nie śpi. czeka na dogodną chwilę aby rzucić jabłko niezgody.
dojrzewający do nienawiści owoc frustracji. dlatego
chodzę między ludźmi i czytam im

herberta i miłosza.

gra w kości

siedzimy z barabaszem przy piwie. czekamy na wyrok. wszystko
w ręku cezara. to on pociąga za sznurki. piłat tylko
podpisuje pisma. denerwuje się. jeszcze nie wie
kogo uzna za winnego. cezar
rzuca kości. nie spieszy się już dawno
przekroczył rubikon. teraz testuje kolejne granice.
w razie klęski winni będą dowódcy kohort i żołnierze. ludzie
mu uwierzą. teraz bawi się kośćmi. jeszcze zastanawia się
kogo uwolnić. czekamy z barabaszem

na wyrok.

wahanie Chrystusa

rozmawiamy z piotrem o Chrystusie. zastanawiamy się
jak ukryć Go przed tłumem. wczoraj
w dniu jego zmartwychwstania dzieci bawiły się w zabijanie
żyda. boimy się że mogą i Jego dopaść.
i nie pomogą żadne tłumaczenia — będzie tak jak przed laty. ludzie
chodzą ulicami i przyglądają się nieznajomym. porównują
kolor skóry rozstaw oczu grubość kości policzkowych. Przeliczają
wszystko na podręcznych minikomputerach. piotr łamie się ze mną
macą i częstuje winem. Chrystus

siedzi pod krzyżem. zastanawia się co robić.

oczekiwanie jutra

jeszcze nie rozumiałem że jutro już przyszło. stało obok.
trzymało się nogawek spodni. mogłem je wtedy odkopnąć
jak ujadającego szczeniaka. uznałem jednak
że to bezbronne stworzonko. dopiero
gdy stało się d z i s i a j zrozumiałem że nie pozwoli
założyć sobie obroży. utrzymać na smyczy. teraz co ranek
wyprowadza mnie na spacer. zamykam oczy i czekam

na   j u t r o.

zapadanie się

wyjmuję słowa z wierszy. siebie
z lustra. już

mnie nie ma.