Aforyzmy. 2

Ni słowa o sprzecznościach, nie w nich tu tkwi przyczyna!
Wystarczy jeno mówić, już błądzić się zaczyna.

*

„A cóż się między dwie części wdało?”
Twe oko, a więc świat i ciało.

*

Naciesz się zawczasu tym, co żal ci zsyła!
Troska, kiedy minie, też się staje miła.

*

Kto dobro pragnie czynić zawsze i z ochotą,
Niech serce swe napełni żarem i prostotą.

*

Gdy ktoś w małych sprawach wydaje się syty,
Pomyśleć można: ten zdobył już szczyty.

*

Czyń swoje dzielnie, bez obawy,
A inne się ułożą sprawy.

*

Wszystko człowiek jakoś udźwignie na tym świecie,
Lecz parę pięknych dni po sobie… sami wiecie.

*

Gdzie ci tak śpiesznie? Daję słowo:
Znalazłeś drzwi, a biegniesz obok!

*

Nic dłużej od tego na świecie nie trwało:
„Chrystus zmartwychwstał, duchem — ciało!”.

*

Gdybyś nic nie miał, beztroski byś chodził,
Lecz dźwigać majątek szczególnie nie szkodzi.

*

Myślicie: zbłądził srogo; ale
Z palca nic a nic nie wyssałem.

*

Nie wszyscy tylko w tłumne wchodzą progi:
Popatrz, pająki wietrzne tworzą drogi.

*

Której Pani mąż dobry się zdarzył,
Wyczytać łatwo można z jej twarzy.

*

Łatwiej wieniec spleść laurowy,
Niźli znaleźć godne głowy.

przełożył Karol Wapniarski