Dziwny typ

Trawa była soczysta jak nigdy dotąd.

— Ale wypas — mruknęła owca, głośno przy tym mlaszcząc.

— No, nieziemski — potwierdziła druga, ciamkając ze smakiem.

— Dziewczyny, żarcie wam na mózg padło. Patrzcie na tamtego typa. — Trzecia wskazała łbem na pasterza. — Łazi za nami od rana. Dziwny jakiś…

— Pewnie też ma ochotę na najlepszą trawkę w okolicy i dlatego nas śledzi.

— Nie, niemożliwe. Ludzie to raczej ser owczy jedzą.

— O fuj!

— Nie znacie się. Oni lubią trawkę. Tyle tylko, że ją palą — rzekła najbardziej uczona z owiec.

— Idioci, co za marnotrawstwo!

— Słuchajcie, trzeba go zgubić. Rozbiegnijmy się na wszystkie strony świata.

— A do góry też można? — zapytała najgłupsza owieczka ze stada.