PIOTR ŁĄCZYŃSKI
Stymulator: poziom — gniew
Czekał dobę zamknięty w skrzynce
uwolniony z wulgarnego opakowania wkład
wypełnił lnianą torbę
stymulator duży długi i szeroki
ktoś miał fantazję z tymi rozmiarami
i te przyciski
wygląda jak instrument dęty drewniany
różowy wkład zaczął żyć
wpierw nastąpiło zwykłe brzęczenie
brzęczenie narastało pulsacyjnie
bz-bz bz-bzbz bzbz-bzbz
jęki w języku japońskim
komunikowały oralny stan kontaktu
z sukkubami rodem z najgorszego Kanashibari
jęki przeszły w krzyk
brzęczenie przerodziło się w stukanie
stukanie przeszło w tryb udaru
torba z wkładem tańczyła pogo
jakby szalało w niej jakieś wściekłe zwierzę
drapieżny robak
rozwścieczony priapulid pornografii
minęły miesiące a stymulator
wciąż nie wybaczył jednej doby
w małym paczkomacie przy spokojnej drodze
włącza głos kiedy chce
i świeci się na różowo
przywołuje żądne krwi nocnice
myślę że osiągnął stan samoświadomości
Pragnienie
Na granicy sromu
w cieniach nocy
spływasz w gęste soki pachnące acetonem
przepite wspomnienia mszczą się
zepsutym ciałem
żylaste stopy
wzbudzają ogień
brzydota metafor nie wystarcza do opisu
jej wilgotna skóra
paruje octem
porzucona sperma
oblepia palce
czerwony pedicure ciemnych marzeń
spala rzeczywistość
wspomnienia cuchną
czujesz jej ciało
zionie fetorem brudnych dni
na granicy sromu
spływasz w głąb jej smrodu
wiesz że tego właśnie pragnąłeś
gamer I
Nie zejdziesz głębiej
w tej dwubarwnej chwili
co złą noc
wypełnia
ciągłym światłem
samolubnej myśli
ostatni level
nie daje nadziei
na ominięcie
zastanego świata
brzytwa Ockhama
rozcina algorytm twojego cienia
gamer V
Kod źródłowy
zaplata strukturę
w pokój twojego świata
wiersze poleceń układają ciało
zlizujesz speed
rozpalone mitochondria
otwierają oczy
na dnie rafy koralowej materaca
zaczynacie się i kończycie
gamer VI
Trzy krzesła
dwa krzesła
jeden stół
prosta wyliczanka
krótka gra
szukasz podparcia
schody
strych
ogród
trzy poziomy trudności
włączona muzyka
przytula
jak kołdra
masa włókien
kod źródłowy
pod masą
odliczasz
zostaje
jeden wiersz poleceń
ostatni level
kompozycja pustki i ogrodu
Piotr Łączyński (ur. w 1981 r. w Warszawie) — poeta, biolog-entomolog, doktor nauk biologicznych, autor kilkunastu publikacji dotyczących systematyki chrząszczy biedronkowatych oraz zachowań społecznych os z rodzaju Polistes. Mieszka w Grodzisku Mazowieckim. Wieloletni praktyk Karate-Do. Autor tomów poetyckich: Społeczny Algorytm (2011), Osiołek i jego cień (2019).
aktualności o e-eleWatorze aktualny numer archiwum spotkania media autorzy e-eleWatora bibliografia
wydawca kontakt polityka prywatności copyright © 2023 – 2025 e-eleWator . all rights reserved
copyright © 2023 – 2025 e-eleWator
all rights reserved