Skip to content

ARTUR DANIEL LISKOWACKI

Z sieci w sieci. 24

„Rosyjski pociąg niepokoi NATO”.

O, tak! Zwłaszcza ten jeden. Pociąg do Ukrainy.

*

„Dodaj szklankę do gotującego się rosołu. Zupa wyjdzie idealnie klarowna”.

Zupa — być może, ale szklankę trzeba będzie raczej umyć.

*

„Wypił i zabił wilka w Parku Narodowym”.

Jak się wilka nie wypije, to się go i nie zabije.

*

„Szczęsny zdradził, jak mu się żyje z Mariną. Nie owija w bawełnę”.

A w co owija? I co na to Marina?

*

„W mieszkaniu tego księdza zmarł 21-latek. Teraz znów go przyłapano”.

21-letnie zombi? Te to dopiero są namiętne wobec kleru. I żywotne!

*

„Kiedy babcia szła do szkoły spotkała wujka. »Dał jej potem cukierka«”.

Że niby wujek z babcią? To się zdarza. Ale żeby za cukierka?!

*

„To inteligentna laska dla osób 70+. Robi w Polsce furorę”.

Co tam w Polsce. Inteligentne laski mają wzięcie na całym świecie. I bynajmniej nie tylko wśród osób 70+.

*

„Osadzony spadł z dachu podczas próby ucieczki”.

Najwidoczniej za słabo był na tym dachu osadzony.

*

„Miss Finlandii traci koronę po kontrowersyjnym zdjęciu”.

Czyżby było to zdjęcie bielizny?!

*

„Zrób to z choinką, zanim wniesiesz ją do domu”.

Hmm. Że z żoną — zanim wniesiesz ją do domu — to rozumiem. Ale z choinką?

Przecież można się boleśnie pokłuć.

*

„Ten produkt działa na zmarszczki jak żelazko”.

Zalecałbym ostrożność. Po takim prasowaniu liczko może i będzie gładkie, ale mocno zaróżowione.

*

„Rodzina zadławi się pierogami, gdy zobaczy twoją fryzurę na święta. Efekt wow zagwarantowany!”

Jeszcze większy „efekt wow” będzie wtedy, gdy pokażesz się w nowej fryzurze, gdy rodzina będzie jeść karpia.

*

„Syn prezydenta był nieudacznikiem. Zabił siebie i młodą żonę”.

No, to nie było tak źle. Coś mu się jednak udało.

No, chyba że chciał zabić tylko żonę.

*

„Dziewczyny biegają do H&M po ten czekoladowy sweter. Rabat zwala z nóg”.

Wielka mi sztuka, zwalać z nóg takie, które biegną. Inna rzecz, że biegnące upadają najzabawniej. Zwłaszcza, jeśli twarzą w czekoladę.

*

„Mąż zdradził mnie w sylwestra. Od tej pory każdy sylwester spędzam w domu”.

No i słusznie. Mąż zdrajca ma dzięki temu dużo więcej swobody.

*

„Poinformował o jej odejściu za pośrednictwem mediów społecznościowych”.

Ee, tam. Jeśli odeszła za pośrednictwem mediów społecznościowych, to pewnie i nie musiał o tym informować. Wszyscy wiedzieli o wszystkim i bez niego.

*

„Mam dość spotkań firmowych. Pijany szef zdradził żonę z moją koleżanką”.

Co za łobuz! Przecież ja jestem ładniejsza!

*

„Niedawno wzięła ślub. Mama Musiała w końcu pokazała męża”.

Bardzo to tajemnicze wieści. Przynajmniej dla mnie.

Nawet jeśli mama Musiała. Pokazać męża.

Ale i tak nie wiem, czyjego. Bo jeśli to mąż mamy Musiała, to co na to Musiała ojciec? Chyba że męża ma Musiał.

*

Kolejna tajemnica:

„Katarzyna Skrzynecka pokazała święta z mężem i synami. Ugościła z Łopuckim pociechę z jego poprzedniego związku”.

O ile rozumiem, że Katarzyna S. nie ma już do pokazania niczego innego, oprócz świąt, to nie pojmuję, co to ma wspólnego z Łopuckim i jego pociechą z poprzedniego związku? Chyba że pociechą z poprzedniego związku jest to, że ów związek jest już poprzedni.

*

„Kim Kardashian w ogniu krytyki po sprezentowaniu czwórce dzieci po szczeniaku”.

Kim jest Kim, już wiem. Ale kim są dzieci po szczeniaku, nie mam pojęcia.

*

„Agnieszka Włodarczyk: wypiłam pół butelki wina ze stresu”.

Wino ze stresu ma swoją moc! Chociaż niektórzy wciąż wolą to z winogron.

*

„Małgorzata Socha pozuje z mężem i z dziećmi. Podobni do znanej mamy?”.

Do mamy, chyba tak. Ale czy do męża?

Artur Daniel Liskowacki (ur. 1956 r. w Szczecinie) — prozaik, poeta, eseista, autor słuchowisk radiowych oraz książek dla dzieci. Publicysta i krytyk teatralny. Prezes zarządu Fundacji Literatury imienia Henryka Berezy. Mieszka w Szczecinie. Laureat I nagrody II Krajowego Festiwalu PR i TVP „Dwa teatry 2002”, Nagrody Artystycznej Miasta Szczecina (2002) oraz Nagrody 60-lecia PR Szczecin (2005) i Nagrody Fundacji Nelli i Teodora Turzańskich (2013). Jego książki nominowane były m.in. do: Nagrody Literackiej Nike, Europejskiej Nagrody Literackiej i Nagrody Literackiej Jantar. Wydał m.in. książki dla dzieci: Balbaryk i skrzydlate psy (1982), Balbaryk i Złota Piosenka (1985), Najbłękitniejsze oczy (1987), Śnieżynek (1997); tomy wierszy: Autoportret ze szminką (1985), Atlas ptaków polskich (1994), To wszystko (2006), Po sobie (2010), Elegijki (2013), Późne popołudnie (2017), Szkliwo (2021), Do żywego (2023, Nagroda Literacka „Jantar”); zbiory opowiadań: Dzikie koty (1986), Szepty miłosne (1996), Capcarap (2008, 2014), Skerco (2011), Spowiadania i wypowieści (2018), Hotel Polski (2020, Nagroda Literacka „Jantar”); eseje: Ulice Szczecina (1995, 2016), Cukiernica pani Kirsch (1998, 2021), Pożegnanie miasta (2002), Kronika powrotu (2012), Ulice Szczecina (ciąg bliższy) (2015), Brzuch Niny Conti (2019), Gryf i Melpomena (2025); powieści: Eine kleine (2000, 2009, 2021, I nagroda w kategorii prozy VI Konkursu Literackiego Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek), Mariasz (2007), Murzynek B. (2011), Zimno (2025).

aktualności     o e-eleWatorze     aktualny numer     archiwum     spotkania     media     autorzy e-eleWatora     bibliografia     

wydawca     kontakt     polityka prywatności     copyright © 2023 – 2025 e-eleWator . all rights reserved

zachodniopomorski miesięcznik literacki e-eleWator

copyright © 2023 – 2025 e-eleWator
all rights reserved

Przejdź do treści