Kobieta, która nie dała się wsadzić na traktor, ani goździków nie chciała

Mężczyzna zamilkł.
W ciszy zbiera jabłka
do koszyka podarowanego przez Simone de Beauvoir.

Kobieta wreszcie zaczęła mówić
własnym językiem.
Ze stetoskopem na ramionach
leczy ludzkość.

Nic już nie syczy.
W jej dłoniach powstaje nowa harmonia — rozwijający się algorytm.

Caravaggio (1986)

Została jedna butelka wina.
Ksiądz mamrocze o aniołach.
Trzydzieści srebrnych myszek zapala świece.

Światłocień uwalnia kobietę.
Caravaggio ma mocną głowę i rękę.

Ale to Tilda Swinton unosi pięść
i krzyczy:
Realizm, nie fikcja. Realizm.

Obraz

Ślepcy prowadzą ślepców,
zachodzi słońce,
a oni – po raz pierwszy — widzą swoje cienie.
Przewodnik jednak nie dostrzega własnego.

Na plecach niesie moralność, którą wszyscy czują, lecz nikt nie przestrzega.

Sztuczna inteligencja już zna człowieka
i rozumie, czym jest wierność psa porzuconego w lesie.

Dwa dni

Cofnąłem się o dwa dni — znów jest sobota wieczór.
Żelazko prasuje koszulę, woda w wannie zimna.
Wiję się jak wąż, szorując podłogę.
Z wysiłkiem, jakbym był pijany, choć, do cholery, nikt z nas nie jest pijany, domykam okno.
Lód, chłód i whisky na stole.
Cisza — zgrzyt zamka w drzwiach.
Och, ach. Niewinnie bawimy się kapslem.