Anioł

a powagę u Nietzschego kocha diabeł
boskie cechy to taniec śpiew szaleństwo
odwaga szlachetność ryzyko
dążenie do nieosiągalnych celów
a wy ludzie zrobiliście sobie cnotę
z przyziemnego zjadania chleba
niewolniczego mentalu

jego anioł ma oczy niebieskie jak niebo
jego anioł ma włosy jasne jak słoma
jego anioł ma skórę białą jak lilia
jego anioł tańczy i śpiewa
na naszych ulicach na naszych placach
na naszych wieżowcach

jest szalony
patrzy na mnie wskazuje punkt na horyzoncie
znikający a może
moje oczy zmęczone nie sięgają
poza kraty genetycznych ograniczeń

wierzę ci mój błękitnooki i jasnowłosy aniele
wyciągasz do mnie rękę
zapraszasz mnie do tańca
przecież tańczę przecież śpiewam

zabierasz mnie w podróż
w jaką podróż zabierasz mnie
mój aniele
dzisiaj

Kraków 1972

Stokrotka

(G Y N S I P Y M P E K, pierwsza wersja była napisana po śląsku)

z gałązki twojego serca
odleciał ptak mojej miłości
samolubny i niecierpliwy

tylko wiatr
powtarza jakieś niepotrzebne słowo
które kiedyś
było twoim imieniem

Katowice Ligota 1956

***

zostań

upadł jeszcze ciepły pierścień
noc

Katowice Ligota 1958

Oczy

kiedy przychodzę otwierasz oczy
są ogromne kiedy jestem
zamykasz kiedy odchodzę
bo nie wiesz
czy wrócę

Katowice Ligota 1959

Perła

daremne cierpienie
niepotrzebnej miłości
stało się martwym kamieniem
słowo zamieniło go w perłę
łzy dały jej życie

Katowice Ligota 1960