kur racja

znowu się zmienia dziś będziemy dłużej
leżeć w kąpieli z rozpuszczoną kulą
o aromacie róży bądź jaśminu
i wcale oczu nam nie będzie mydlić

czas

puści w eter suszone ogrody
głębokie zmarszczki powypełnia

nocą

po głowie

pięćset tysięcy wściekłych zajęczyc
zajętych nudą jęczy
sterczą im brzuchy wrastają zęby
w brzozową korę w balast w niedolę
bo niby wolne ale w uprzęży

opieprzyć zabić
nie żal mitrężyć?

może wyłapać sześćset tysięcy 
zajęczych samców w imię zajęczyc
pozbawić jąder jądra odsączyć
wrzucić do gara dolać śmietany
połykać szybko jak pelikany
a eunuchy wypuścić w pole
i do kapusty i do sałaty

w cudowne światy

może wyłapać tysiąc zajęczyc
dotrzeć do sedna przeciąć brzuchale
nadziać embriony na wielkie pale
zwołać hołotę wzniecić ognisko
i pożreć wszystko

po stadzie padnie ze złotych ust
osiemset plus

zapiski z krótkiej przejażdżki rowerowej nad Wisłą pod koniec dnia wywołanej zmęczeniem pracą zarobkową która jest stresująca okrutnie

widziałam drzewo pomazane na czerwono
w środku dawnego lasu
rozkładało gałęzie panoszyło się dostojnie
a wokół tylko piach w pobliżu koparka
szczerzyła się do chmur już nie nad łąką
a farba była świeża ciepła intensywna
i jakby rozrywała drzewo krzykiem Muncha

nie chciałam wpleść się pojechałam dalej

by wpaść na lisa tak chudego aż się chciało
nakarmić go kurczęciem nawet tym płci męskiej
co ma być żywcem zutylizowane bo w hodowli
zwykłym odpadem jest no ale ja nie rolnik
ani hodowca ni ekolog — ja konsument
w końcu zatrzymam się na piwo

koniec drogi