bless you

tylko raz targnąłem się na życie 

matka wpuściła mnie do środka 
domu bo jak to inaczej nazwać:

same znajome twarze
uśmiechają się spod ziemi 

ja poruszam się jak wieża
o dowolną liczbę pól 

a za plecami usłyszę 
bless you 

fakty

umarła we śnie 

chciałbym ci powiedzieć:
nie cierpiała nie widziała jak śmierć
nachyla się nad nią 
jak z uśmiechu przypomina matkę 

ale nie potrafię 

moja polszczyzna nadaje się tylko 
do przekazywania faktów 

mimetyzm

nie mogę dłużej 
kiwać twoim palcem 
kłapać twoją gębą 
cuchnąć twoim gnojem 

zacinać się w połowie 
twojego „ojcze nasz” 

zostawiać twoich śladów 
na brzegach twoich mórz 

nie mogę cię już dłużej 
naśladować 

przeczytane 

gdzieś przeczytałam że umiera się dla picu 
dla rozdziawionej gęby kolegi z podwórka 

że nie ma czegoś takiego jak miłość
a miłość to coś takiego czego nie ma

że zawsze się powraca 
że choć się nie wyrusza 

to i tak się bywa gościem tu i tam 

jeszcze gdzieś indziej że poeta to nadęty snob
który bez pozwolenia wszedł na pokład 

imiona pełne kronik

są rzeczy których nie wypada 

kamienie przejmujące do żywego
miastami święcące pustki
imiona pełne kronik 

monety wyciągane z Fontanny di Trevi
ściany wpatrzone w oniemiały tłum 

nosy klnące pod człowiekiem 
na czym stoi świat