Zostały nam tylko kości cd.

mówiłeś w lesie jest miejsce na nowe żebra
wszystkie uszeregujemy równomiernie
tak aby po oddzieleniu od kości
można było ułożyć drogi i mosty
mówiłeś zostały nam tylko kości

mówiłeś zostały nam tylko kości
bo z nich wybudujemy zamki i kościoły
tam będziemy gromadzić zapas surowca
a dzwony będą oznajmiać przyjazd nowej partii

mówiłeś zostały nam tylko kości
gdy ich zabraknie z kolejnych pokoleń żeber
wykopiemy je z cmentarzy aby każdy mógł
uczestniczyć w rozwoju nowego świata

nigdy nie brakowało nam lekarzy
proces oddzielenia był bardzo czasochłonny
osób operowanych przybywało
a miejsca odosobnienia zwykle przylegały do placu budowy

klatki przyjeżdżały w odpowiednie miejsca zawsze parę dni przed rozpoczęciem prac
zaraz za nimi pojawiał się spowiednik który utwierdzał wybranych w decyzji
po oddzieleniu kości były numerowane i przypisane do danego projektu
proces tworzenia zawsze odbywał się w imię wyższych wartości

Wyrok i wyprowadzka

mieszkam na trzecim piętrze
niedaleko od mojego corpo
nie ma tu za grosz zieleni pogodnych twarzy
ani śpiewu ptaków za oknem

wymieniłam pościel
postawiłam parę nowych kwiatów w salonie
zawiesiłam idiotyczne dzwoneczki
nie pomogło

kamil mówił że powinnam pójść na terapię
lekarze od zawsze powodowali u mnie mdłości
ja wiem co mi jest potrzebne zmiana otoczenia

czasami myślę że to był sen
schody upadek
białe fartuchy i krew

wypisuję kolejne ogłoszenia
brakuje mi trzech imion
sześciu rąk
dziewięciu miesięcy

Ponad sferami

czy kiedyś nasze blizny wyniosą nas w orbitę kolejnego wcielenia
będziemy dzielić losy tego co było i kreślić nowe w tej historii
słowami każdy potrafi przenieść górę za siedem wiosen i jedną zimę
ale czy możemy dotknąć uczuć

owszem z tym że nieważne jak głęboko widzimy kłos na każdym ziarnie zmiętej koszuli
z której strony dreszcz przeszywa każdą cząstkę poznanych wartości
spójrz staliśmy nadzy pośrodku polany ty z wężem wokół piersi ja z mieczem którym miałem odrąbać głowę hydrze
wyrzuciliśmy nasze sztylety ty jad ja nakłucie nieodwzajemnionej uwagi

może otworzymy się jak księgi będziemy spijać litery ponad wszystkimi wyrokami
wytyczać granice swobodnego lewitowania pomiędzy sferą a rozumem
kiedy powiem dość wygrzebię z pamięci nowy harmonogram na walkę groteskowymi twarzami
z kostuchą która sama woła chodź

może przyjdę ale jeszcze nie dziś

Wojskowe ćwiczenia

siedziała świadoma
pościel
nie wyschła jeszcze po ostatnim zalotniku

w cieniu nastrajała rzęsy
muzyka to gra ciała
każda struna musi brzmieć uwodzicielsko
podwiązki pofrunęły
Bogdan lubił bez
dzwonek i już generał wchodzi

musiała go uprzednio pogładzić po hełmie
nastrój bojowy byle do przodu
podchody cudna rzecz
wiedziała że kiedy stanie na baczność
działo wystrzeli

Na Grabiszyńskiej

widma od lat
przemierzały miasta
w poszukiwaniu siebie

nirvana cóż to znaczy pomyślał Stefan
zaciągając się kolejnym skrętem
w pobliskiej bramie
zniszczonej zniekształconej
czasem upływającym takim jak on śmiertelnikom

w końcu na katedrze minęła szósta
trzeba się zbierać pomyślał
zaraz kot sąsiadki wyrwie ze snu okolicznych mieszkańców
dając swój poranny koncert

kurwa znowu nów
miasto ciemności bez obsady pór roku
w tym nędznym przedstawieniu

do domu już blisko
tylko dziurawy płot i widać kamienicę
zbierają się pijaczki jeden chciał na chleb
akurat
codziennie ładował komandosa z innymi obszczymurkami

przed wejściem trzeba uważać na chwiejącą się rynnę
tak jak z sąsiadami
zawsze musi być lekko pochylona
taki stempel ulicy Grabiszyńskiej

jest
wreszcie w stajni Augiasza
tu każdy kąt
wylicza krawędzie teraźniejszości