powiadomienia

odczytuję alert czerwona plamka pasteryzuje obraz
najdalej za kreską horyzontu ostrzy się chmura
przecina aorty rzek to wybuch wulkanu

więc zajadam się watą i karmelizowaną lawą
potem trawienie w lepkiej ciemni brzucha
by ciała łatwiej przepływały przez ręce

dzień w którym przebiła nas smuga

słońce falowało pod brwiami kot trącał wibrysami płomień
w ten dzień eliptyczna czerwień z nieba
zagnieździła się w pępkach

zasnęliśmy w fałdach ziemi skórach zwierząt
odsłoniły nam się gardła i wypełzły języki
pokryte gąbczastą pleśnią przypominającą
nalot z powietrza

adaptacja

to poruszenie świata jakby się kończył
schron podtrzymywany przez jarzeniówki i wysuszone ramiona
z których wyrastają migoczące nitki pęknięcia na ścianie
rozchodzą się koronkowo jak wyrwy po strzałach

to kolektywne zasypywanie ubytków
paznokieć po paznokciu
wbijanie czerwonych twardówek w lastryko

apel

stoimy wyprostowani błyszczące ampułki z rtęcią
gotowi do wstrzyknięcia w torf
po sygnale możemy odetchnąć już więcej się nie zobaczymy

klęczymy na torach wpatrzeni w pęczniejący księżyc
ostatnie zdjęcie oblepione popiołem
wyciągnij z kieszeni jak z kanalików łzowych płynne srebro

to co po nas zostało

zawiesiny

zaczął się rodzinny festyn w parku
cukrowe nitki zahaczają o drzewa jak babie lato
a w nim zaplątane dziewczynki

starsi wyrywają siwe pasma
rozciągnięte różańce do obwiązywania nadgarstków
modlą się tak długo że z ust wyrastają kaczeńce

w miejskim stawie dryfują zawiesiny
żab i innych zwierząt z brzuchami w górze

zanurzone w płaczu matek sukienki